عیب نداره که " تنهایی


"

عیب نداره که شبا بدون " شب بخیر " می خوابی

...

عیب نداره که جمله ی "دوستت دارم " رو نمیشنوی

...

عیب نداره که دلش دیگه برات " تنگ " نمیشه

...

عیب نداره حرفاتو باید تو تختت با " خودت " بزنی

...

عیب نداره زیر بارون بدون، باید " تنها " خیس شی

...

عیب نداره که کسی نیست " درد " هاتو بهش بگی

..

عیب نداره گلم ، " خدا بزرگه " اونم تنهاست ،

بدون شب بخیر می خوابه ، دوستت دارم های تورو

میشنوه و دلش برات تنگ میشه

!

حرفاتو به اون بزن ، زیر بارون باهاش قدم بزن....